Widzisz tę listę języków? Dzięki tłumaczeniom artykułów Global Voices, światowe media obywatelskie stają się dostępne dla wszystkich.

Dowiedz się o nas Tłumaczenia Lingu  »

Film „Hafu” analizuje wielorasową tożsamość Japończyków.

Określenie własnej tożsamości i dopasowanie się do puzzli, które nas otaczają, jest czymś więcej niż nadaniem etykiety czy definicją. We wrześniu 2013 roku Megumi Nishikura, dokumentarzystka rozmawiała podczas TEDx Kyoto o odkrywaniu tożsamości hafu/haafu (ハーフ hāfu), która odnosi się do kogoś, kto jest mieszany rasowo, bądź jest etnicznie pół-Japończykiem.

Po powrocie do Japonii w 2006 roku, po 11 latach spędzonych w Stanach Zjednoczonych, Nishikura zmierzyła się z kwestiami tożsamości, z którymi myślała, że już się dawno uporała. Potem spotkała innych, którzy tak jak ona, byli „hafu”, łącznie z założycielem projektu Hafu, który bada doświadczenia i tożsamości pół Japończyków poprzez portrety i wnikliwe wywiady, przeprowadzone w Londynie w 2008 roku.

Z udziałem badaczki społecznej, Marci Yumi Lise i fotografa Natalie Maya Willer, projekt Hafu zajmuje się doświadczeniami pół-Japończyków, pytając ich, co oznacza bycie pół-Japończykiem zarówno w Japonii, jak i poza jej granicami. Obecnie projekt składa się ze 130 portretów i 65 obszernych wywiadów, których tematyka obejmuje zagadnienia od pochodzenia czy wychowania do tożsamości osobistej i poczucia przynależności.

 

Zainspirowana projektem Hafu osobista podróż Nishikura stała się odkrywaniem jej tożsamości i zaowocowała produkcją „Hafu the Film”, której współproducentką jest Lara Perez Takagi:

Narratorami w filmie są osoby „hafu”; wraz ze szczerymi wywiadami i materiałem cinéma vérité, widzowie „prowadzeni są” przez wiele przeżyć osób „hafu”, na które wpłynęły wychowanie, relacje rodzinne, edukacja, a nawet wygląd. Dzięki pięciu przeplatającym się wyjątkowym historiom widzowie odkrywają głębie i różnorodność tożsamości osobistej hafu.

Hafu - doświadczenia wielorasowej tożsamości w Japonii. By dowiedzieć się więcej o filmie, przeczytaj komunikat prasowy tutaj

Hafu – doświadczenia wielorasowej tożsamości w Japonii. By dowiedzieć się więcej o filmie, przeczytaj komunikat prasowy tutaj [pdf]

Wyobrażenie i warunki hafu niekoniecznie pokrywają się z tym, co myśli o sobie taka osoba. Student socjologii Fujisaka Shunsuke z Ritsumeikan University w Kioto napisał, czego dowiedział się o hafu:

Dowiedziałem się o hafu podczas zajęć i poznałem też ich sytuację. Moje zdanie zmieniało się stopniowo. Po przeczytaniu pierwszego materiału, dowiedziałem się, jak ludzie hafu myślą. Później poznałem opinie moich kolegów z zajęć i pomyślałem, że ludzie hafu stawiają czoło trudniejszym sytuacjom, niż sobie wyobrażałem.

Inny student, Kanami Hirokawa napisał o tendencji Japończyków do wykluczania ludzi, którzy się wyróżniają:

Japończycy potrafią zadać hafu pytanie „skąd jesteś?”, nawet jeśli ci dorastali w Japonii i uznają japońskie wartości i kulturę. Japończycy muszą wiedzieć, że ludzie, którzy wyglądają inaczej, żyją w Japonii jako Japończycy. Co więcej, Japończycy powinni zaakceptować hafu jako członków Japonii i nie tworzyć barier między hafu a sobą, ponieważ osoby hafu dorastają w Japonii i identyfikują się z Japończykami. By hafu poczuli się w pełni Japończykami, nie tylko Japończycy muszą zaakceptować ich jako członków japońskiego społeczeństwa, ale i rząd japoński powinien podjąć inicjatywę, mającą na celu stworzenie „prawdziwego” multikulturowego państwa. Japonia opiera się na zasadzie jus sanguinis i jest konserwatywna w stosunku do obcokrajowców. W dzisiejszych czasach globalizacja postępuje i Japonia powinna przemyśleć swoją zasadę.

Film „Hafu” nie zamierza mówić w imieniu wszystkich ludzi wielorasowych, żyjących w Japonii, jednak dotyczy on milionów tych, którzy szukają odpowiedzi na pytanie: „Kim jestem?”. Sprawdź najnowsze informacje o pokazie filmu i dowiedz się więcej o filmie tutaj.

1 komentarz

  • Anna

    Bardzo ciekawy temat. Osoby wychowujące się w rodzinach mieszanych rasowo i wielokulturowych często nie są w pełni akceptowane ani przez jedną ani przez drugą rasę czy kulturę. Ani jedno ani drugie społeczeństwo nie uważa ich w pełni za “swoich”. Trzeba mówić o sytuacji takich osób i próbować zmienić to nastawienie. Ten artykuł dobrze służy temu celowi.

Dołącz do komentujących

Autorzy, proszę Zaloguj »

Wskazówki

  • Wszystkie komentarze są moderowane. Nie wysyłaj komentarza więcej niż raz, gdyż może to zostać zinterpretowane jako spam.
  • Prosimy, traktuj innych z szacunkiem. Komentarze nieprzywoite, obraźliwe lub atakujące inne osoby nie będą publikowane.

Aktualizacje z Global Voices po polsku prosto do Twojej skrzynki!

Nie, dziękuję. Pokaż mi stronę.