Widzisz tę listę języków? Dzięki tłumaczeniom artykułów Global Voices, światowe media obywatelskie stają się dostępne dla wszystkich.

Dowiedz się o nas Tłumaczenia Lingu  »

37 milionów uczniów w Bangladeszu zaczyna nowy rok z darmowymi podręcznikami

A Student rises up a textbook during the "Textbook Festival Day" program organized by Education Ministry at capital's Government Laboratory School. Image by Firoz Ahmed. Copyright Demotix (2/1/2014)

Uczennica podnosi podręcznik podczas programu “Dzień Festiwalu Podręczników” zorganizowanego przez Ministerstwo Edukacji w Rządowej Szkole Laboratoryjnej w stolicy. Zdjęcie: Firoz Ahmed. Prawa autorskie: Demotix (2/1/2014)

[Wszystkie linki w tekście odsyłają do stron w języku bengalskim, chyba że zaznaczono inaczej.]

Ponad 37 milionów uczniów w Bangladeszu otrzymało prawie 300 milionów darmowych podręczników drugiego stycznia 2014 roku. Podręczniki zostały dostarczone przez rząd, w ramach “Dnia Festiwalu Podręczników”. Według Ministra Edukacji Nurula Islama Nahida jest to nowy światowy rekord w dystrybucji bezpłatnych podręczników [ang].

Jednym z celów corocznego festiwalu podręczników, który odbywa się od 2011 roku, jest walka z analfabetyzmem w kraju. Według UNESCO [ang], tylko około 80 procent młodzieży w Bangladeszu umie czytać i pisać. 

W ciągu kilku ostatnich lat kraj zrobił ogromny postęp w sektorze edukacyjnym. W Bangladeszu prawie 100 procent dzieci uprawnionych do nauki w szkołach podstawowych zostało do nich zapisanych. Ponadto, została wyrównana dysproporcja pomiędzy uczniami i uczennicami oraz wszystkim zostały zapewnione darmowe podręczniki. W 1991 roku, zaledwie 61 procent uczniów było zapisanych do szkół. W 2011 roku, ten procent wzrósł do 98,2, a w 2012 wynosił 99,47. Procent uczennic zapisanych do szkół podstawowych wzrósł z 32 do 51. W liceach procent wszystkich zapisanych uczniów zwiększył się z 18 do 54.

W roku szkolnym 2014 rozprowadzono w sumie 299 675 938 książek pomiędzy 37 336 672 uczniów szkół podstawowych, licealnych i zawodowych. Nowe podręczniki są również dostępne do ściągnięcia za darmo z Internetu oraz udostępnione na rządowej stronie e-book i stronie Komisji Narodowego Programu Nauczania i Podręczników.

Bloger i pedagog Masum Billah odnotował kolejną korzyść darmowych podręczników na stronie “Artykuły dotyczące edukacji w Bangladeszu”:

Zapewnienie darmowych książek wszystkim uczniom szkół podstawowych przyczynia się do zmniejszenia liczby uczniów, którzy rezygnują z nauki.

Różne media opublikowały zdjęcia uśmiechniętych twarzy uczniów, którzy otrzymali swoje podręczniki.

Producent filmowy Rowshan Ara Nipa zamieściła na Facebooku jej własne szkolne wspomnienia. Napisała, że musiała czekać przynajmniej kilka miesięcy aby otrzymać nową książkę na nowy rok szkolny:

গত ৫ বছর ধরে জানুয়ারীর ১ তাং এলেই সব বিদ্যালয় গুলিতে এক অসাধারন আনন্দ উৎসব আমাকে সুখকর এক ঈর্ষায় ফেলে দেয় , আহ্হারে আমি যদি ওদের বয়সী হতাম তবে তো আমিও আজ এই আনন্দের ভাগীধার হতাম! তবে আনন্দ যে একেবারে হয়না তা ঠিক নয়, বছরের শুরুর এই দিনে এক সাথে এত কচি কাচার হাসি মুখ এর চেয়ে বড় কোন শুভেচ্ছা আর আছে কি?

খুব মনে আছে এই তো ৫ বছর আগেই কোন ছাত্র-ছাত্রী নতুন বই কবে পাবে তার কোন ঠিক ঠাক সময় ছিলনা, বছরের ৩ মাস পেরিয়ে গেলেও নতন বই এর দেখা পাওয়া বড় সৌভাগ্য বলে গন্য হোত অথবা ২/১ টা নতুন বই আর পুরোনো বই মিলে একটা সেট বানানোর প্রান পন চেষ্টা করা হোত । আমার মা- বাবা দুজনেই প্রাথমিক বিদ্যালয়ের শিক্ষক ছিলেন। নতুন বই তো দুরের কথা ফেব্রুয়ারী-মার্চ পর্যন্ত কোন বই ছাত্রদের হাতে নাই এ নিয়ে দুশ্চিন্তার অন্ত ছিলনা…

Pierwszy stycznia został dniem radości, co sprawia, że jestem szczęśliwie zazdrosna, bo gdybym była uczennicą mogłabym wziąć udział w świętowaniu. To jest wspaniałe widzieć te wszystkie szczęśliwe dziecięce twarze.

Pamiętam, że jeszcze pięć lat temu nie było gwarancji, że uczniowie otrzymają podręczniki. Uczniowie mieli szczęście, jeśli dostali jedną albo dwie książki z całego zestawu po trzech miesiącach. Moi rodzice byli nauczycielami w szkole podstawowej. Bardzo martwili się o to jak zdołają kontynuować nauczanie programu, kiedy książek brakowało do lutego albo do marca. 

Sandipan Basu zażartował z sytuacji:

এখনকার পোলাপাইনগুলা অভাগা। আমাদের কালে আমরা বই না পাওয়ার অজুহাতে পুরা জানুয়ারি স্কুলে যাইতাম না। আর পোলাপাইনে এখন বছরের প্রথমদিনই বই পাইয়া যায়। ক্যামনে কি !!

Obecni uczniowie nie mają szczęścia. My mogliśmy odpuścić sobie szkołę przez cały styczeń, ponieważ nie mieliśmy nowych podręczników. Teraz oni dostali nowe książki na początku roku. Jak to jest możliwe?

Students rise up textbooks during the "Textbook Festival Day" program organized by Education Ministry at capital's Government Laboratory School. Image by Firoz Ahmed. Copyright Demotix (2/1/2014)

Uczniowie świętujący “Dzień Festiwalu Podręczników” w Rządowej Szkole Laboratoryjnej w stolicy. Zdjęcie: Firoz Ahmed. Prawa autorskie: Demotix (2/1/2014)

Bangladesz robi postępy pomimo nękających go problemów. Dystrybucja książek drugiego dnia nowego roku to jeden z przykładów. Bloger Arif Jebtik napisał:

যাঁরা ভাবে বাংলাদেশ এগুচ্ছে না, তাঁরা আমাদের বাংলাদেশ দেখেনি। আমি জানি এই দেশ কীভাবে কতটুকু আগাচ্ছে। [..]

আজ বই হাতে পাওয়া প্রিয় প্রজন্ম, তোমরা সুখে থাকো। তোমাদের যখন পিছু ফিরে দেখার সুযোগ হবে, সেই বয়েসে তোমরা যে বাংলাদেশে দাঁড়িয়ে থাকবে, সেই সুন্দর বাংলাদেশের কথা ভেবে আমি মাঝে মাঝেই তোমাদের ঈর্ষা করি…

Ci którzy uważają, że Bangladesz się nie rozwija, nie wiedzą co dzieję się w Bangladeszu. Ja wiem jak ten kraj posuwa się do przodu. [..]

Bądźcie szczęśliwi, że nowa generacja otrzymała nowe książki na czas. Kiedy pewnego dnia będziecie wspominać ten moment, jak ja to robię teraz, zrozumiecie, że żyliście w tym postępowym Bangladeszu i jestem o to bardzo zazdrosny.

Przemoc polityczna była i jest częścią życia wielu ludzi w Bangladeszu, wliczając w to dzieci. Działacz ruchu oporu i aktywista Akku Chowdhury [ang] napisał:

to jest taki Bangladesz jaki chcielibyśmy oglądać… Dzieci szczęśliwe z nowymi książkami, poszukujące wiedzy… nie dzieci z prochem strzelniczym, uczące się jak zrobić ludzkiego grilla… my chcemy demokratycznego i pokojowego narodu bez przemocy, który przesuwa się do przodu z duchem wojny o wyzwolenie… my chcemy przywódców gotowych prowadzić rozmowy… przywódców którzy rządzą poprzez świecenie przykładem… chcemy polityków którzy uważają władzę za służbę społeczną a nie drogę do stania się bogatszym… joi manush (zwycięstwo ludzkości)

Rozpocznij dyskusję

Autorzy, proszę Zaloguj »

Wskazówki

  • Wszystkie komentarze są moderowane. Nie wysyłaj komentarza więcej niż raz, gdyż może to zostać zinterpretowane jako spam.
  • Prosimy, traktuj innych z szacunkiem. Komentarze nieprzywoite, obraźliwe lub atakujące inne osoby nie będą publikowane.

Aktualizacje z Global Voices po polsku prosto do Twojej skrzynki!

Nie, dziękuję. Pokaż mi stronę.