Widzisz tę listę języków? Dzięki tłumaczeniom artykułów Global Voices, światowe media obywatelskie stają się dostępne dla wszystkich.

Dowiedz się o nas Tłumaczenia Lingu  »

Charlie Hebdo: „Bez poczucia humoru, wszyscy jesteśmy martwi”

republique

Myślę o człowieku tak dobrym jak Cabu (rysownik) i płaczę. #CharlieHebdo

— Le Monsieur Poireau (@Le_M_Poireau) 7 Janvier 2015

marianne pleure

W środowy poranek, 7 stycznia, na spokojnej paryskiej ulicy zabitych z broni maszynowej zostało 12 osób, a 4 inne zostały groźnie ranne. Gazeta, będąca celem przygotowanego z premedytacją zamachu, od wielu lat regularnie otrzymywała groźby ze strony ekstremistów za swoje szydercze, często obraźliwe satyry. Jak podsumowuje plakat, widoczny podczas jednego z wieczornych czuwań, organizowanych po ataku, zamach spowodował “12 zabitych i 66 milionów rannych” [tylu mieszkańców liczy Francja].

W przypadku Francuzów do szoku, wywołanego atakiem z bronią na wolność wypowiedzi, trzeba dodać również żal, spowodowany stratą czegoś, co od czterech dekad było uważane za francuski obyczaj, coś pewnego jak lilie w maju czy święto 14 lipca. Cabu, Wolinski, Charb, Honoré i Tignous byli “niegrzecznymi wujkami”, którzy mogliby robić sobie żarty ze wszystkich i ze wszystkiego. Ich brak szacunku nie znał granic, mogli rozbawić zarówno młodzież, jak i seniorów, jednocześnie ich obrażając. Ten skład rysowników zawsze szedł za daleko, zwłaszcza, żartując z religii, a potem: przeciwko.

Stéphane Charbonnier, jeden z rysowników o pseudonimie Charb, był pod ochroną policji. Jego ochroniarz został zabity razem z nim. Oto jego prorocze słowa z 2012 roku: „Nie obawiam się represji. Nie mam dzieci, żony, auta, kredytu. To z pewnością brzmi pompatycznie, ale wolę umrzeć na stojąco niż żyć na kolanach”.

 

charb citation 2012

Antybogowie, antyprorocy, antyreligie:

Charlie Hebdo był często wyróżniany ze względu na obrazoburcze i antyreligijne treści swoich rysunków. Jednak nieograniczone żadnymi granicami karykatury nie zawsze skupiały się tylko na islamie.

Oto przykładowe rysunki, zamieszczone w gazecie:

charlie hebdo et le catholicisme

Papież poszedł za daleko!
- Oto ciało moje!

c'est dur d'être aimé par des cons
Prorok Mahomet ma dosyć ekstremistów: – Ciężko jest być kochanym przez idiotów…
dessin de cabu

- Bóg nie istnieje…
- Tak!

charlie hebdo pic oene

 

B6w1Np5CAAAWtxg

100 batów, jeśli nie umrzecie ze śmiechu!

W ostatnim numerze Charlie-Hebdo, Charb opublikował tę karykaturę:

dernier cartoon charlie

Nadal żadnych ataków we Francji.
- Poczekajcie! Nadal mamy czas do końca stycznia, by złożyć nasze życzenia.

Portale społecznościowe we Francji są pełne rysunkowych wyrazów hołdu dla ofiar zamachu. Ołówek zostały wybrany bronią na dalszą walkę przeciwko ekstremistom.

4 dessinateurs au paradis

4 rysowników w niebie, Mahomet i Jezus pełni konsternacji…  #CharlieHebdo  pic.twitter.com/lOqY4sVLoT

— NOiD (@noid_gb) 7 Janvier 2015 

 

 

c'est l'encre qui doit couler pas le sang

To atramentem powinno się pisać. Nie krwią.

ceci n'est pas une religion

To nie jest religia.

arlesienne

Arlezjanka w żałobie, trzymająca transparent z napisem ‘Je suis Charlie’ [‘Jestem Charlie’].

crime contre la liberté

Zbrodnia przeciwko wolności.

je suis charlie radio canada

Demonstracja solidarności dziennikarzy z Radia Kanada.

Właśnie przyjąłem w niebie kilku genialnych rysowników. Rysują mnie nago i mamy świetny ubaw. Szkoda, że nie są już z wami.

By oddać hołd rysownikom, którzy kreślili historię francuskich mediów swoją specyficzną walką z ekstremistami przez szyderstwo, końcowe słowa pochodzą od ich przyjaciela, artysty Chappatte, który podpisuje swój rysunek w hołdzie ofiar w New York Timesie: „Bez poczucia humoru, wszyscy jesteśmy martwi”.

Rozpocznij dyskusję

Autorzy, proszę Zaloguj »

Wskazówki

  • Wszystkie komentarze są moderowane. Nie wysyłaj komentarza więcej niż raz, gdyż może to zostać zinterpretowane jako spam.
  • Prosimy, traktuj innych z szacunkiem. Komentarze nieprzywoite, obraźliwe lub atakujące inne osoby nie będą publikowane.

Aktualizacje z Global Voices po polsku prosto do Twojej skrzynki!

Nie, dziękuję. Pokaż mi stronę.