Widzisz tę listę języków? Dzięki tłumaczeniom artykułów Global Voices, światowe media obywatelskie stają się dostępne dla wszystkich.

Dowiedz się o nas Tłumaczenia Lingu  »

„Nadszedł szczęśliwy dzień” dla Kuby i Stanów Zjednoczonych

Cuba y Estados Unidos restablecieron sus relaciones diplomáticas el pasado 17 de diciembre (Tomado del blog Letra Nueva)

Kuba i Stany Zjednoczone 17 grudnia na nowo ustanowiły stosunki dyplomatyczne. Zdjęcie wraz z pozwoleniem na użycie pochodzi z blogu Letra Nueva.

17 grudnia, kiedy prezydenci Kuby i Stanów Zjednoczonych jednocześnie ogłosili rozpoczęcie normalizacji stosunków pomiędzy krajami, wielu kubańskich użytkowników portali społecznościowych opublikowało tekst piosenki „Nadchodzi szczęśliwy dzień”. W 1974, po ponad dziesięciu latach od zerwania stosunków dyplomatycznych pomiędzy Kubą i Stanami Zjednoczonymi, kubański wokalista i autor piosenek Silvio Rodríguez napisał: „Zbliża się słoneczny dzień/ dzień graniczący z uniesieniem/ niebezpieczny ptak nadchodzi/ nucąc ku zadowoleniu/ uciesze twoim zmysłom/ czas królików nadchodzi”.

Pomimo wzajemnej wrogości politycznej pomiędzy krajami, „czas królików” zapowiedziany przez Silvio Rodrígueza w niewytłumaczalny sposób podsumował emocje, które towarzyszyły wielu Kubańczykom, zarówno tym żyjącym na wyspie, jak i prawie dwóm milionom rozrzuconych po całym świecie z przyczyn politycznych bądź religijnych.

Podczas gdy wiele reportaży telewizyjnych odzwierciedla frustracje wśród Kubańczyków w Miami, widoczne są również obawy przywódców miejscowej opozycji w sprawie wpływu odnowionych relacji na prawa człowieka na wyspie. Te i inne kwestie zostały poruszone w internetowej rozmowie na temat zmiany w polityce.

Historia Kuby od rewolucji w 1959 oscylowała wokół emigracji. W kwietniu 2011, młoda blogerka, dziennikarka i pani profesor na Uniwersytecie w Hawanie napisała na swoim blogu El aguacero: „najlepsi przyjaciele opuszczają Kubę”. Kolega odpowiedział jej „ludzie, którzy wyjeżdżają, umierają”.

Uczucie straty, spowodowane przewrotem, którego źródłem była emigracja, stało się powracającym tematem w blogosferze kubańskiej: „Z czasem zaczynam rozumieć, w jaki sposób więzi są zrywane, życie staje się lekceważące a ludzie wyprowadzają się coraz dalej i dalej i dalej” napisał jeden z blogerów.

Warto podkreślić, że 17 grudnia wywołuje także emocje takie jak euforia i bliskość, które niektórzy łączą za pomocą zwrotu „Jutro już nic nie będzie takie samo”.

Na długo przed wprowadzeniem pierwszych etapów tworzenia nowej mapy drogowej przez Biały Dom w celu „bratania się i umocnienia Kubańczyków”, miała miejsce główna transformacja, która zgodnie z kubańskim dziennikarzem Carlosem Manuelem Álvarezem odbyła się „w naszej psychice”. Álvarez pisze:

My nie mamy do czynienia z sytuacją, która zmieni tylko kierunek naszej rzeczywistości gospodarczej, kulturalnej bądź społecznej, co jest wystarczające, ale raczej z wydarzeniem, które zmusi nas do zmiany naszego języka, słów, których zwykliśmy używać, idei, które przyświecały nam podczas dostosowywania się do rzeczywistości.

Memes publicados en las redes sociales que apuntan a la transformación del discurso oficial cubano (Tomado del blog Negra cubana tenía que ser)

Memy na portalach społecznościowych dążą do zmiany charakteru rozmów przez władze Kuby. Zdjęcie za zgodą pochodzi z blogu Negra cubana.

Wznowieniu współpracy towarzyszy także niepewność, która uwidacznia się w niektórych przypadkach poprzez zabawne memy, które zalewają portale społecznościowe, a także, w innych przypadkach, przez stawianie pytań odnoszących się do przyszłości. „Co dzieje się w przypadku, kiedy przez całe życie musisz stawiać czoła ‘wrogowi’, który nagle przestaje być ‘wrogiem'?”  pyta Sabdiel Batista

Jak stwierdza Álvarez:

[po pierwsze] musimy zachować naszą niepodległość, ale tym razem z Amerykanami na pokładzie (którzy, oprócz tego, że są nieodłączną częścią, dodatkowo sprawiają, że ta kampania jest bardziej złożona i ciekawa a także zmusza do pytania, które może prawdziwie ocenić nas jako ludzi, na co, pomimo wszystko, jesteśmy przygotowani).

W związku z transformacją życia na Kubie, która obecnie ma miejsce, Rafael González dodaje, że:

…my, obywatele Kuby, musimy wziąć udział (…) nie jako zwykli obserwatorzy, ale jako ci (…) którzy będą tutaj doświadczać i cieszyć się życiem, którego w tym momencie nawet nie ośmielam się wyobrazić sobie.

Do tej grupy obywateli, Kuba musi zacząć aktywnie dołączać Kubańczyków, którzy mieszkają poza granicami Kuby, i których przesyłki pieniężne stanowią drugie najważniejsze źródło dochodów kraju. Z Alta Gracias w Argentynie, Alberto Manuel Pacheco nawiązuje do potrzeby zwiększenia poziomu tolerancji politycznej i inkluzji społecznej. „Chcemy zobaczyć szczęśliwy i dostatni kraj rodzinny, do którego wszyscy należymy pomimo, że żyjemy w 200 krajach” mówi. I dodaje:

Sé que puedo sonar ingenuo pero al menos este (…) cubano se cansó de leer sobre escorias, castristas, gusanos, disidentes y de ofensas mutuas. De ahora en adelante solo serán cubanos. No importa si son extrema derecha o izquierda o si son anarquistas, todos tenemos nuestro papel y nuestro lugar por derecho natural en eso que llamamos nación. Será muy duro lograrlo pero con el primer paso se hace más cercano el futuro, añade.

Może to brzmi nieco naiwnie ale ten (…) Kubańczyk jest zmęczony czytaniem o szumowinach, następcach Castro, degeneratach, opozycjonistach i o tych, którzy wzajemnie obrzucają się błotem. Od teraz będziecie po prostu kubańczykami. Nie ma znaczenia czy jesteście radykalnie prawicowi lub lewicowi, czy może anarchistami, każdy z nas ma swoją rolę i własne miejsce dzięki naturalnemu prawu, które mieści się w definicji państwa. To będzie bardzo trudne do osiągnięcia, ale przyszłość stała się bliższa z tym pierwszym krokiem.

U podstawy leży nastawienie do dialogu pomiędzy rządami, tak więc „możemy żyć w pokoju tak jak nasi sąsiedzi, którymi sami jesteśmy i z wzajemnym szacunkiem i uznaniem od i dla ludzi, aby przezwyciężyć różnice, które bez wątpienia posiadamy (…) Nadszedł szczęśliwy dzień”. Na swoim blogu podsumował Silvio Rodríguez

Rozpocznij dyskusję

Autorzy, proszę Zaloguj »

Wskazówki

  • Wszystkie komentarze są moderowane. Nie wysyłaj komentarza więcej niż raz, gdyż może to zostać zinterpretowane jako spam.
  • Prosimy, traktuj innych z szacunkiem. Komentarze nieprzywoite, obraźliwe lub atakujące inne osoby nie będą publikowane.

Aktualizacje z Global Voices po polsku prosto do Twojej skrzynki!

Nie, dziękuję. Pokaż mi stronę.