- Global Voices po polsku - https://pl.globalvoices.org -

Tunezja: Protesty wobec braku przejrzystości sądownictwa wojskowego

Kategorie: Bliski Wschód i Afryka Północna, Tunezja, Media i dziennikarstwo, Media obywatelskie, Polityka, Prawo, Protesty, Wolność słowa

Ten post jest częścią relacji specjalnych na temat Powstania w Tunezji 2010/11 [1].

Kamera zakuta w łańcuchy. Zdjęcie: Nawaat.org

Tunezyjczyk Ramzi Bettaieb (aka Winston Smith), aktywista i dziennikarz Nawaat.org [2], rozpoczął w zeszłym tygodniu strajk głodowy. Jest to akt protestu wobec braku przejrzystości tunezyjskich sądów wojskowych i sposobu prowadzenia przez nie „Sprawy Męczenników”. Tym mianem określa się śledztwo prowadzone przez sądy wojskowe w sprawie morderstw demonstrantów podczas tunezyjskiej rewolucji, która zakończyła trwające 23 lata rządy prezydenta Zeine el-Abidine Ben Alego.

W czasie rewolucji zginęło ponad 300 osób, z czego większość stanowili demonstranci. Do tej pory sądy wojskowe, oskarżane o brak przejrzystości i powolne prowadzenie śledztwa, nie skazały żadnego wysokiego urzędnika państwowego za zabicie demonstrantów.
21-ego maja, gdy Bettaieb filmował rozprawę dotyczącą „Sprawy Męczenników” w Trybunale Wojskowym w El-Kef, jeden z generałów skonfiskował jego dwie kamery, oskarżając dziennikarza o „kolaborację z obcymi służbami”.

Tego samego dnia Nawaat poinformował na Twitterze [3]:

Armia skonfiskowała 2 kamery od @nawaat [4] podczas filmowania procesu Snajperów. „Obserwujemy @nawaat [4] bardzo uważnie”, powiedział dowódca!

29-ego maja oficerowie zmusili Lilię Weslati, inną dziennikarkę Nawaat.org, do usunięcia materiału, który nakręciła. Na Twitterze [5] Lilia napisała [fr]:

Lors du procès des martyrs, les militaires m'ont obligé à supprimer mes vidéos et à signer un papier pour ne rien diffuser ‪#Tunisie‬ @nawaat

Podczas procesu w „Sprawie Męczenników”, pewni oficerowie zmusili mnie do skasowania moich filmów oraz do podpisania dokumentu, w którym zobowiązuję się niczego nie rozpowszechniać.

Poprzez strajk głodowy Bettaieb chce nakłonić władze wojskowe, by pozwoliły dziennikarzom i aktywistom „bez żadnych ograniczeń” relacjonować postępowanie sądowe w „Sprawie Męczenników”. Obecnie dzinnikarze mają prawo jedynie do sfilmowania trzech pierwszych minut każdej rozprawy.

[6]

Winston Smith podczas strajku głodowego. Zdjęcie: Nawaat

W oświadczeniu opublikowanym 31-ego maja Nawaat wyjaśnia [7] [ar]:

تدور منذ أشهر أطوار أهم المحاكمات و أغربها في تاريخ تونس الحديث.
أهمّها لأنّه تعلّق عليها آمال طوي صفحة مُظلمة من تاريخ تونس,، صفحة الطغيان و الظّلم و الدّيكتاتوريّة.
أغربها لأنّها تدار بعيدا عن أنظار الشّعب …في ظلّ تراكم عناصر و أدلّة تشير إلى إحتمال تورّط وحدات من الجيش في قمع المتظاهرين أيام الثورة.
على هذه الخلفية يعلن فريق نواة عن دخول الصحفيين رمزي بالطيبي و حسام الحجلاوي في إضراب جوع مفتوح بداية من يوم الإثنين الماضي 28 ماي 2012 إحتجاجا على حرمان الصحفيين من التوثيق المصوّر الكامل لأطوار هذه القضية التاريخية و مطالبة بسحب قضايا شهداء و جرحى الثورة من القضاء العسكري الذي أثبت أنّه قضاء إستثنائي، غير مستقلّ و مُختلّ،
Od wielu miesięcy odbywają się najważniejsze, a także najdziwniejsze procesy sądowe we współczesnej historii Tunezji. Najważniejsze, ponieważ dają nadzieję na zamknięcie mrocznego rozdziału tunezyjskiej historii; rozdziału tyranii, niesprawiedliwości i dyktatury. Najdziwniejsze, ponieważ ich przebieg ukrywany jest przed opinią publiczną…być może z powodu nagromadzenia dowodów wskazujących na możliwy udział niektórych jednostek wojskowych w represjach przeciwko demonstrantom podczas Rewolucji (…) W związku z tą sytuacją ekipa Nawaat ogłasza, że dwóch dziennikarzy, Ramzi Bettaieb oraz Houcem Hajaloui, rozpoczęło w poniedziałek 28-ego maja otwarty strajk głodowy, w akcie protestu przeciw zabranianiu im pełnego udokumentowania kolejnych etapów tej historycznej rozprawy.

Solidarność ze strajkującymi

Gdy tylko wiadomość o strajku głodowym została rozpowszechniona, tunezyjscy użytkownicy Twittera zaczęli wspierać dziennikarzy za pośrednictwem hashtagów #رجع_الكاميرا‬‏ [8] (“Oddajcie kamerę”) i #Liberté_de_presse‬‏ [9] („Wolność prasy”).

Sofien Soulhi (@Suo_Fei [10]) pisze [11] [ar]:

رمزي بالطبي و حسام الحجلاوي يواصلون إضراب الجوع لنتمتع بالمعلومة و تكشف الحقيقة ‎‫#رجع_الكاميرا‬
Ramzi Bettaieb i Houcem Hajlaoui kontynuują strajk głodowy, żebyśmy mieli dostęp do informacji i by prawda wyszła na jaw.

Seif Allah Bouneb (@Seif_AllahB [12]) relacjonuje [13] [fr]:

je viens de revenir du local @nawaat et g rencontré Ramzi Bettaieb et il a tjrs le moral up !! courage man ‪#Liberté_de_Presse‬ رجع_الكاميرا#

Właśnie wróciłem z siedziby @nawaat [4], gdzie spotkałem Ramziego Bettaieba, który nadal ma wysokie morale. Odwagi, człowieku.

Yassine Ayari, blogger i aktywista, aby wesprzeć Winstona Smitha także rozpoczął strajk głodowy. Oto jak opisuje [14] swoją decyzję:

Podjąłem ten strajk głodowy, aby wesprzeć Ramziego Betibi w jego walce z wojskową (nie)sprawiedliwością, zagrażającą wolności prasy.

Karykaturzyści dołączają do akcji

Tunezyjscy karykaturzyści, których działalność kwitnie [15] od czasu upadku reżimu Ben Alego, także przyłączyli się do akcji Bettaieba.

[16]

Rysunek autorstwa Seifa Nechiego

Na tym rysunku Bakounawar (postać stworzona przez Seifa Nechiego) uwalnia z klatki dla ptaków dwie uskrzydlone kamery. Bakounawar komentuje:

Spójrzcie na te kamery jak na kanarki! Nie pozbawiajcie człowieka „tunezyjskiego talerza” (popularne tunezyjskie danie), i nie pozbawiajcie nas informacji o tym, co się stało (w czasie rewolucji).

Cartoon by anonymous Tunisian cartoonist _Z_ [17]

Na tym rysunku autorstwa anonimowego satyryka _Z_ [18], Rachid Ammar, Szef Sztabu Tunezyjskich Sił Zbrojnych, reżyseruje przedstawienie kukiełkowe. W jednej dłoni trzyma funkcjonariusza policji, w drugiej sędziego. Wzrok kieruje w stronę filmującego dziennikarza.

Protest
3-ego czerwca odbył się protest [19] [ar] popierający Bettaieba. Protestujący wystartowali z Beb Bnet [20], gdzie mieści się biuro Nawaat, skąd udali się w stronę placu Kasbah [20], gdzie mieści się Kancelaria Premiera.

Ten post jest częścią relacji specjalnych na temat Powstania w Tunezji 2010/11 [1].